چای یا قهوه؟

میشل ویناور، دراماتورژ جنگ‏

2009-03-15T10:27:00.000-07:00

تک‏نگاری درونمایه جنگ در آثار نمایشی میشل ویناوربا نگاهی به تاریخ سیاسی، اجتماعی فرانسه در نیمه دوم قرن بیستم نیم قرن حالت جنگیاحتمالا این تصور عمومی وجود دارد که فرانسه در طول نیمه دوم قرن بیستم همواره آرام و بی‏تلاطم بوده است و این تصور از آنجا ناشی می‏شود که این کشور یکی از بزرگترین مراکز گردشگری جهان، سرزمین عشاق و

پارادوکس‏های نمایش عروسکی

2009-03-15T10:16:00.000-07:00

یاداشت‏هایی بدون ترتیبپیرامون برخی پارادوکس‏های نمایش عروسکی تماشای تعدادی از نمایش‏های دوازدهمین جشنواره بین‏المللی نمایش عروسکی بهانه‏ای شد تا لخطی پیرامون برخی از پارادوکس‏های مشکل‏آفرین این ژانر مهم و تاثیرگذار بیاندیشم. حاصل این تامل یادداشت‏های کوتاهی است که ملاحظه می‏فرمائید. ذکر نام برخی از نمایش‏ها در اینجا به

کاش راست نباشد

2008-05-07T01:19:00.000-07:00

چند وقت قبل یه یادداشت نوشته بودم تحت عنوان « لطفا یکی به ما بگه اونجا چه خبره؟» دیروز یکی از دوستان در یک ایمیل گروهی متن یادداشت محمد چرمشیر رو برایم فرستاد. حرف‏هایی که نمی‏دونم تا چه حد درسته. آرزو می کنم نباشه چون فضای به شدت دلسرد کننده‏ای رو ترسیم می‏کنه. حداقل برای من که انقدر مته به خشخاش گذاشته‏م که کار علمی کنم و حالا دارم بدجوری تاوانش را می‏پردازم. کاش اگر حرف دیگری هم هست گفته بشه

چهل سال گذشت

2008-05-02T04:04:00.000-07:00

در مورد اعتراضات دانشجویی ماه می 1968 فرانسه و تاثیرات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی عمیق آن روی فرانسه و روی سایر نقاط جهان بسیار گفته و نوشته شده است و این روزها که چهلمین سالگرد این رویداد مهم برگزار می شود بیش از هر زمان دیگری گزارش می بینیم و می خوانیم. به همین خاطر، از تکرار این تاثیرات در حوزه های عمومی خودداری می کنم اما دلم می خواهد به رسم یادبود این ایام به تاثیر عظیم این رویدادها روی حوزه

آسیب‏شناسی نظام آموزشی تئاتر

2008-04-22T01:00:00.000-07:00

توضیح: مقاله ذیل برای دومین همایش تئاتر دانشگاهی تهیه و روز گذشته، دوم اردیبهشت ماه در این همایش قرائت شد. هرچند که گذاشتن مطالب بلند با روح وبلاگ نویسی مغایرت داره، اما با توجه به اینکه انتشار اصل مقالات معمولا به درازا می کشه و گمان می کنم خصوصا مطالب بخش دوم مقاله برای کسانی که مایل به ادامه تحصیل در رشته تئاتر در

این بود انشاء من

2008-04-07T07:30:00.000-07:00

«تعطیلات را چگونه گذراندید؟» یادش به خیر، بچه که بودیم یکی از موضوعات انشاء این بود. موضوعی که قبل از شروع تعطیلات داده می شد و تعطیلات رو زهر آدم می‏کرد. وقتی آدم کار خاصی برای انجام دادن نداشته باشه خوب انشاء اش هم چیز به چسبی در نمیاد دیگه. حالا حکایت این سال های ماست که همان تعطیلات رسمی هم وجود نداره و همون یکی دو

بانک نمایشنامه

2008-03-21T01:19:00.000-07:00

دیدار و گفت و گو با «نوئل رونود» درام نویس معاصر در مرکز حمایت از نگارش های جدید تئاتری (آنت) بهانه ای شد برای آشنایی با فعالیت های این مرکز. نوئل رنو از نمایشنامه نویسان صاحب سبکی است که در آثارش قلمروهای تازه ای از رویکرد نمایشی را به چالش کشیده است. صحبت درباره رونود را به فرصتی دیگر وامی گذارم. نکته ای که می خواستم در این نوشته به آن بپردازم معرفی مرکز «آنت» است. مرکزی که با هدف زمینه سازی

تغییر

2008-03-17T04:46:00.000-07:00

یا مقلب القلوب و الابصار... مثل همه ایرونی هایی که از قیمت سرسام آور نرم افزار در اینجا به نسخه های اصطلاحا قفل شکسته بازارهای وطنی روی می آرن، من هم تا همین چند روز پیش از Word نسخه 2003 استفاده می کردم. راضی هم بودم. یه روز همینجوری که مشغول کار بودم یه پیغام از میکروسافت آفیس اومد واسه به روزرسانی نسخه آفیس با نسخه

نرگس ایسم

2008-03-12T10:35:00.000-07:00

در روانشناسی – که البته من سررشته ای از اون ندارم- نارسیسیسم نوعی ناهنجاری روانیه که به خودشیفتگی ترجمه میشه. وجه تسمیه اون هم از نام یکی از پرسوناژهای اسطوره ای یونان به نام نارسیسم گرفته شده. جوان بسیار زیبایی که دلباختگان فراوانی داشته اما کوچکترین اعتنایی به آنها نمی کرده. تا اینکه یک روز تصویر خودش رو در آب رودخانه می بینه و چنان عاشق و شیفته اون می شود که برای در آغوش گرفتنش بی اختیار میپره

دستکش گیلان، تق تق تق

2008-03-12T02:15:00.000-07:00

شنبه هشتم مارس بود. روز جهانی زن. همان روز در یکی از روزنامه های صبج پاریس یه آگهی تبلیغاتی بانمک توجه ام را جلب کرد که با استناد به آمارگیری ای که امسال در فرانسه انجام شده است می گوید: خانم ها!54 درصد آقایان قربان صدقه تان می روند؛40 درصد آنها خودشان را به نشنیدن می زنند؛16 درصدشان التماس می کنند که بی خیالشان شوید؛13

لطفا یه نفر به ما بگه اونجا چه خبره؟

2008-03-11T03:04:00.000-07:00

دوباره برگشتم و احتمالا یه مدتی بمانم! وقتی آدم یه مدتی نمی نویسه اون وقت انگار باید به عادت مصاحبه های تلویزیونی توضیح بده که «انگیزه اش از مشارکت» در نوشتن چی بوده. اما من توضیحی ندارم. ***به نظرم تب کتاب چاپ کردن افتاده است به جان تئاتری ها. نمی دانم این روزها شرایط چاپ کتاب بهتر شده یا موانع دست و پاگیر ممیزی بر طرف

سقوط

2007-12-20T02:52:00.000-08:00

برای متولد ماه دیشاعر تنها بود- تنها مانده بود-قهوه اش داشت سرد می شدغوغایی بود آن طرف خیابان« - نگاه کنین! اون بالا رو!« - آی خانم، اونجا چیکار می کنی؟«- انگار حالش خرابهشاعر نگاه کردموهای زن در باد موج می زدچشمانش اما به این سو دوخته شده بودندبه گوشه این کافه قدیمیجایی که روزگاری تسارا و دوستانش شعر می بافتند« - چطور

تقطیع و تدوین در تئاتر

2007-09-10T03:50:00.000-07:00

پیش درآمدبه ندرت می توان نمایشنامه ای یافت که در آن کنش نمایشی از آغاز تا پایان بدون وقفه یا خلاءهای زمانی ارائه شده باشد. صرف نظر از نمایشنامه های کوتاه و «تک پرده ای»ها، اغلب قریب به اتفاق آثار نمایشی به دو تا چند قطعه تقطیع[1] می شوند تا به این ترتیب هم امکان نمایش دادن فعل و انفعالات داستان را در گستره وسیع تری از

تئاتر در خدمت کاهش فاصله اجتماعی

2007-08-06T08:44:00.000-07:00

معرفی یک نمونه عملی از به کارگیری امکانات تئاتر مشارکت در کشور چیندر سال‏های اخیر استفاده از ظرفیت تئاتر و دیگر شکل‏های نمایش خلاق در امر آموزش روز به روز صورت گسترده‏تر و فراگیرتری به خود گرفته است. با این حال، متاسفانه در کشور ما به رغم وجود پتانسیل‏های لازم و از جمله نیروی متخصص دانشگاهی به این قابلیت چندان توجه نمی‏شود. در حالی که توجه به کارکرد آموزشی و اجتماعی تئاتر می‏تواند علاوه بر

انتخاب نمایشنامه‏نویس برتر تاریخ اروپا

2007-07-02T12:48:00.002-07:00

شبکه تلویزیونی آرته اقدام به برگزاری مسابقه‏ای برای تعیین نمایشنامه نویس برتر تاریخ اروپا کرده است. این شبکه در وبسایت خود فهرستی از پنجاه نمایشنامه‏نویس شهیر تاریخ اروپا را ارائه کرده تا علاقه‏مندان از طریق رای گیری الکترونیکی ده نمایشنامه‏نویس مورد علاقه خود را برگزینند. در مرحله بعد، یکی از ده نمایشنامه نویسی که موفق به کسب بیشترین آراء شده‏اند توسط تماشاگران تلویزیون به عنوان نمایشنامه‏نویس

از خواندن نمایشنامه تا تماشای نمایش

2007-06-26T03:25:00.000-07:00

بحثی پیرامون فرایندهای دریافت محتوای نمایشنامه از خواندن متن تا تماشای نمایش باید بدانم چرا و برای چه کسی نمایش می‏دهم. چون در غیر این صورت ممکن است به کارگردانی نمایشی بپردازم که یا هیچ مخاطبی ندارد و یا حلقه مخاطبانش به تعدادی اهل فن محدود شود که البته چنین کاری بیش از پنج اجرا دوام نخواهد یافت. سرگئی ولادیمیروویچ

تابوی عشق

2007-04-02T03:55:00.000-07:00

نگاهی به مسئله عشق در فیلم‏های انیمیشن داستانی به بهانه اکران فیلم آرتور و مینی‏مویزها قصه‏های اپیک؛ یعنی قصه‏هایی که در آنها عمل قهرمانانه پرسوناژ محوری در جهت دفع یک شرارت یا رفع یک نیاز عمومی شکل می‏گیرد، همواره در مقابل مخاطب کودک با مسئله اخلاقی- تربیتی غامض و دشواری روبه‏رو بوده‏اند: این دسته قصه‏ها معمولا با پاداش

بهاریه

2007-03-20T11:21:00.000-07:00

همیشه دید و بازدیدهای نوروزی به نظرم مضحک می‏آمد. پیش‏تر که کم سن و سال‏تر بودم و تنها، به طبع معاف بودم از تن دادن به این تکلیف شاق. همان روز اول عید جمعی را که نزدیک‏تر بودند و دوست‏ترشان داشتم در خانه مادر بزرگ – یادش به خیر در این اولین بهار بی مادر بزرگ!- می‏دیدم و بقیه ایام تعطیلات را کنج اطاقم کتاب می‏جویدم. بعدها

بی عنوان

2007-03-09T09:50:00.003-08:00

در یکی دو هفته اخیر سه تا از کتاب های مجموعه تئاتر امروز جهان را خواندم؛ نشانه شناسی تئاتر و درام (کرالام/ فرزان سجودی)، تئاتر بی چیز (یرژی گروتفسکی/ کیاسا ناظران)، زندگی من در گذر زمان (پیتر بروک/ کیومرث مرادی). از خواندن هر سه کتاب کلی لذت بردم. هم به خاطر غنای مباحث مطرح شده و هم به خاطر ترجمه های روان و قابل فهم آنها. در کتاب شبه اتوبیوگرافی بروک قطعه ای به سفر او به شیراز و شرکت در جشن هنر

نگاهی به یکی از کهن الگوهای داستانی فیلم‏های بلند انیمیشن

2007-03-02T12:00:00.000-08:00

اگرچه وجوه «خرق عادت» و تغییر زمینه‏های فرهنگی و اجتماعی باعث فاصله‏گیری تدریجی انسان واقع‏گرا از قصه‏های عامیانه کهن شده است؛ اما این قصه‏ها را بایستی بنیان اولیه انواع روایت داستانی دانست. به‏طوری‏که هنوز برخی از مهمترین عناصر ساختاری آنها در داستان‏های جدید تکرار می‏شود. انیمیشن یکی از عرصه‏هایی است که در آن از ساختار قصه‏های کهن به وفوراستفاده میشود. مخاطبان اصلی فیلم‏های انیمیشن کودکان و

شوخی

2007-02-20T16:19:00.000-08:00

.– خیلی بی‏مزه بود.مرد دست‏های لطیف دختر را گرفت و با شیطنت گفت:– تو خوشمزه‏اش رو تعریف کن!زن دست‏هایش را خلاص کرد و دلبرانه گفت:– من بی‏ادب نیستم. شعور دارم.مرد خندید:– بی‏مزه بود یا بی‏ادبانه؟– جفت‏اش!– یکی دیگه بگم؟– نه خیر!– خوب تو بگو!– میشه اون دهن گنده‏ات رو ببندی و یه دقیقه گوش بدی؟– خیلی خوب، بگو!– بالاخره کار رو تموم کردم.– هان؟– خلاصش کردم.– یعین چی؟– کشتمش.– شوخی می‏کنی.– نه!مرد با

نقد تئاتر به مثابه دستگاهی ارتباطی

2007-02-15T02:25:00.000-08:00

(همراه با ملاحظاتی در باب نقد تئاتر در ایران)مقدمه نقد در پائین‏ترین مرحله هرم ادبی قرار دارد... حتی پائین‏تر از بازی با قافیه در شعر...فلوبر (نامه به لوئیس کولت – 28 ژوئن 1853)این دیدگاه تحقیرآمیز «فلوبر» نسبت به منتقدان در طول تاریخ به دفعات و اشکال مختلف از طرف هنرمندان تکرار شده و نشان دهنده آن است که همواره سد بلندی

هپی فیت

2007-02-10T15:58:00.000-08:00

در بین پنگوئن‏های امپراتور، یعنی بزرگترین گونه پنگوئن‏ها، رسم است که پنگوئن‏های نر تخم‏ها را تا موقع تولد جوجه پنگوئن‏ها بین ران‏های خود نگه می‏دارند و تمام مدت زمستان برای گرم شدن به حالت ایستاده به هم می‏چسبند. از طرفی، در بین این پنگوئن ها آواز خواندن

زنده به گور

2007-02-01T14:16:00.000-08:00

– از پیر شدن می‏ترسیدم. از چروک افتادن زیر چشمام وحشت داشتم. اما حالا نگاه کن! ببین به چه روزی افتادم. حتی وقت نکردم پیر بشم. بی‏خیال نشسته بودم تو ایوون و دونه‏های درشت برفی رو که روی درختای لخت‏و‏عور باغ می‏شستن نگاه می‏کردم که یه‏هو بی‏هوا سر رسید. مرد یه لحظه از کندن دست برداشت. سیگاری گیراند و پک محکمی به آن زد و

فیلم‏ساز در آفساید

2007-01-25T09:36:00.000-08:00

فیلم سینمایی «آفساید»، پنجمین فیلم بلند جعفر پناهی (محصول 1385) اواخر دسامبر 2006 و اوایل ژانویه 2007 در فرانسه اکران عمومی شد و با توجه به سابقه پخش فیلم‏های قبلی او از تلویزیون‏های عمومی، از جمله «طلای سرخ» (محصول 1381) و «دایره» (محصول 1378) در سال گذشته، متاسفانه چندان دور نیست که این فیلم نیز به زودی از شبکه‏های سراسری تلویزیون این کشور پخش شود. چای یا قهوهفیلم به ظاهر داستانی سرراست و ساده

قصه‏ای از جنس زمان

2007-01-20T03:23:00.000-08:00

نگاهی به ساختار و نحوه پرداخت طرح قصه فیلم انیمیشن موش سیتی (Flushed Away)شباهت بین طرح و درونمایه داستانی فیلم انیمیشن «موش سیتی» جدیدترین محصول مشترک شرکت‏های فیلم‏سازی «دریم ورک» و «آردمن» با درونمایه و طرح داستانی قصه‏های کهن بهانه مناسبی فراهم می‏آورد که به مطالعه ویژگی‏های یک اقتباس موفق از درونمایه و ساختار داستانی قصه‏های کهن بپردازیم. تماشای این فیلم قدرت ویژه فیلم را در بازنمایی یا

دختری که راه‏های زمین را نمی‏شناخت

2007-01-11T12:52:00.000-08:00

این بار همینطوری بی‏اختیار دستش را بلند کرده بود که اتومبیل درب و داغانی جلویش ترمز کرد. راننده هنوز مات بود: به جای تمام آن ماشین‏های شیک و «کلاس بالا»ای که آن موقع شب رژه می‏رفتند و پر بودند از جوانان نیمه مستی که شنگول و سر حال آواز می‏خواندند، این دختر خانم زیبا برای او دست بلند کرده بود. برای همین سعی کرد حداقل رفتارش مقبول و مبادی آداب باشد. اما مگر میشد با این جور دخترها مودبانه حرف زد:

مرغ دریایی

2007-01-05T14:01:00.000-08:00

قبل از هر چیز باید یک جفت کفش پیدا می‏کرد. از پابرهنه راه رفتن بدش نیامده بود. راه رفتن روی ماسه‏های مرطوب احساس غریبی بهش می‏داد اما فکر کرد با این سر و وضع که نمی‏شود رفت وسط دهکده. نور کم رنگ فانوس‏های رنگارنگ و صدای گنک موسیقی‏ای را که از دور می‏آمد می‏شناخت. بارها تا کنار ساحل آمده بود و همانجا بود که برای اولین بار ماهی‏گیر غریبه‏ای را دیده بود و پیپ کشیدنش کنجکاوش کرده بود. عاشق شده بود؟

سقوط آزاد

2006-12-23T14:14:00.000-08:00

برای متولد ماه دیمرد نگاهی به بال‏های شکسته فرشته انداخت و با تاسف سر تکان داد. فرشته یک کم ترسیده بود. با این حال سعی کرد ترس و نگرانی خودش را پنهان کند و لبخند بزند. مرد پرسید: – مهم نیست اگر دیگر نتوانید پرواز کنید؟فرشته کمی فکر کرد. نمی‏دانست چه جوابی بدهد. می‏دانست که هنوز خیلی دوست دارد در آسمان اوج بگیرد و بعد

آبی

2006-11-24T10:05:00.000-08:00

بهناز نوشته بود: « سلام، مادر بزرگ چند روز بود حالش خوب نبود. چند روز اومد خونه ما، چند روز رفت خونه خاله فخری، چند روز هم بیمارستان بود. یکشنبه که رفتم بالا از گوشه چشم نگاهم کرد. یک لحظه یاد ننجون افتادم. فردا که رفتم خونه، شب که شد یاد فیلم مادر افتادم. (احساس کردم بهتره الان بدونی. ببخشید)». شفهمیدم یا دلم خواست خودم را به نفهمیدن بزنم؟ مگر نه اینکه وقتی فکر چیزی را می‏کنی اتفاق می‏افتد؟ فکر

شب حافظ

2006-11-16T10:08:00.000-08:00

چهارشنبه شب، بیست و پنجم آبان ماه (پانزدهم نوامبر) – برنامه بزرگداشت حافظ سخن پارسی تحت عنوان «شب حافظ» در کاخ اکتشافات پاریس برگزار شد. در این مراسم، از چارلز هانری دو فوشکور (Charles-Henri de Fouchecour)، ایرانشناس فرانسوی و مترجم دیوان حافظ و جمشید مشایخی، بازیگر پیشکسوت تئاتر، تلویزیون و سینما تجلیل شد و گروه موسیقی سنتی «کوبان» به سرپرستی «ونداد مساح زاده» به اجرای موسیقی پرداختنداین برنامه

گپ

2006-11-07T13:33:00.000-08:00

چند وقت پیش موقع نوشتن مقاله‏‏ای دیدم لازم است برای روشن شدن مباحث به بخش‏هایی از نمایش‏نامه‏هایی ارجاع دهم که ترجیحا به زبان فارسی ترجمه شده‏اند. خوب، برای این کار طبعا به تعدادی نمایشنامه نیاز بود. به همین خاطر ده - دوازده نمایشنامه را فهرست کردم و از خواهرم خواهش کردم آنها را از بین کتاب‏های کتابخانه‏ام که سه چهار سال است توی کارتن هستند جدا کند و از طریق دوست خبرنگاری که برای شرکت در

هارولد پینتر؛ استاد پاره‏پاره‏نویسی

2006-10-25T05:25:00.000-07:00

Harold Pinter: le maître de la fragmentationBrigitte GauthierL’Harmattan2002در مورد هارولد پینتر، بازیگر، فیلمنامه‏نویس و نمایشنامه‏نویس شهیر بریتانیایی و برنده جایزه ادبی نوبل در سال 2005، رساله‏های پژوهشی بسیاری نوشته و کتاب‏ها و مقالات تحقیقی و توصیفی زیادی منتشر شده است. «پینتر استاد پاره‏پاره‏نویسی» یکی از این آثار است که «بریژیت گوتیه»، متخصص آثار پینتر و استادیار دانشگاه نانتر پاریس نوشته

تالیف یا ترجمه؛ مسئله این است

2006-10-20T04:05:00.000-07:00

نقدی بر کتاب فرهنگ توصیفی نقد ادبیتالیف: دکتر ژاله کهنمویی پور، دکتر نسرین دخت خطاط، دکتر علی افخمیانتشارات دانشگاه تهران، 1380تذکر یکی از دوستان باعث شد که متوجه شوم فراموش کرده‏ام متن مربوط به نقد کتاب «فرهنگ توصیفی نقد ادبی» را که ماه‏ها قبل از آن سخن گفته بودم روی وبلاگ بگذارم. اگرچه مطلب قبلی چکیده اغلب مباحث حاضر را در برداشت اما ضمن تشکر از یادآوری این دوست عزیز و هرچند کمی دیر، اصل مطلب

یک نامه، سه نکته

2006-10-17T14:12:00.000-07:00

دبیر محترم سرویس تئاتر روزنامه وزین آینده نوبا سلام. ضمن عرض تبریک به شما و سایر همکاران که توانسته‏اید در این مدت صفحه تئاتر آن روزنامه را با حفظ کیفیت مطالب به صورت روزانه منتشر کنید، با توجه به مصاحبه انتشار یافته در شماره چهل و پنج آن روزنامه با جناب آقای دکتر قطب‏الدین صادقی و نیز ایمیل یکی از دوستان فرهیخته در باره یکی دو نقدی که پیش‏تر به قلم اینجانب در شماره‏های گذشته آن روزنامه به چاپ

بالاخره بعد از مدت‏ها

2006-10-11T10:00:00.000-07:00

دو ماهی می‏شود که اینجا ننوشته‏ام. از طرفی دلمشغولی‏ها و دغدغه‏های مربوط به رساله‏ام که با گذشت دو سال از شروع فاز مطالعاتی آن هنوز به یک خط و ربط مشخص نرسیده بود و از طرف دیگر، گرفتاری‏های مربوط به آماده کردن چند مقاله و ترجمه برای مجلات و سمینارها حسابی سرم را شلوغ کرده بود. تابستان هم که قربانش بروم در فرانسه همه چیز می‏میرد. درس و مشق تعطیل و در کتابخانه‏ها تخته می‏شود و رخوت می‏افتد به جان

شیوه نزدیک شدن به متن تئاتری - ادامه

2006-08-03T06:30:00.000-07:00

آنالیز قطعه سوم ازنمایشنامه درخواست شغلسیگار می کشید؟والاس1مرسی نمی کشمفاژ2یعنی شما هموالاس3شما هم شما سیگار رو ترک کردین؟فاژ4سه سال استوالاس5من هم همینطور یک کم نزدیک تر دو سال و نیم استفاژ6هنوز انگشتان تان یک کم زرد اندوالاس7نهفاژ8یک کموالاس9تاریخ این نامه مال سوم فوریه است الان شانزدهم است کی رسیده ؟فاژ10آدم رو راستی

شیوه نزدیک شدن به متن تئاتری

2006-07-22T03:39:00.000-07:00

«شیوه نزدیک شدن به متن تئاتری»[1] روشی شکل شناسانه برای بررسی متن دراماتیک است که میشل ویناور[2]، نمایشنامه نویس و نظریه پرداز فرانسوی از نخستین سال های دهه هشتاد ابداع و در قالب برنامه آموزشی به دانشجویان تدریس کرده است. بین سال های 1992 تا 1995 دوازده نمایشنامه توسط خود او یا سایر همکاران دانشگاهی اش به این شیوه بررسی و در قالب مجموعه کتاب های رپلیک[3] منتشر می شود که بعدا، در سال 1993 به همراه

نگاهی به کتاب کالبد شناسی درام

2006-06-13T14:22:00.000-07:00

نگاهی اجمالی به کتاب کالبد شناسی درام نوشته مارجوری بولتون و ترجمه رضا شیرمرز، نشر قطره، 1382کتاب در سه فصل؛ با عناوین مبانی، مطالعه برای امتحان و درام، تجربه ای زنده می کوشد به تعبیر عنوان خود، به «کالبد شناسی درام» بپردازد. البته، چنان که از تاریخ نگارش کتاب و محتوای مباحث آن بر می آید، بیشتر درام کلاسیک منظور نظر

یادداشتی بر کتاب تحلیل انواع داستان

2006-05-28T10:21:00.000-07:00

کتاب «تحلیل انواع داستان (رمان، درام، فیلم نامه)» نوشته «ژان میشل آرام» و «فرانسواز رواز» هفدهمین کتاب از مجموعه «تئاتر امروز جهان» است که «آذین حسین زاده» و «کتایون شهپرراد» ترجمه کرده اند و سال 1383 توسط نشر قطره راهی بازار کتاب شده است. بهار گذشته در سفر به ایران این کتاب را به همراه نزدیک بیست عنوان دیگر از عناوین تازه چاپ شده این مجموعه از دوست بسیار عزیزم «دکتر قطب الدین صادقی»، که سرپرستی

هشتاد ساله ها بخوانند

2006-04-26T09:34:00.000-07:00

چند روز پیش دیدن جدیدترین اجرای نهمین نمایشنامه میشل ویناور طاق باز (A la renverse) نوشته سال 1979 آن هم به کارگردانی خود ویناور که حالا در آستانه هشتاد سالگی همچنان سرحال و سرزنده است، این فرصت طلایی را برایم فراهم کرد که فاصله های اجرایی ویناور دراماتورژ را از ویناور کارگردان از نزدیک بررسی کنم. همیشه موقع خواندن نمایشنامه های ویناور، خصوصا نمایشنامه های حجیم تر و پر پرسوناژتری مثل «از روی

2006-04-18T02:46:00.000-07:00

منبا این دستان کاغذیچگونه برایت باران طلب کنم؟چگونه؟

تصویر کیلویی چنده؟

2006-04-06T06:28:00.000-07:00

.شنبه، اول آوریلدانشجویان ایرانی رشته هنر در فرانسه به بهانه حضور معاون فرهنگی وزارت علوم در خانه فرهنگ ایران گرد آمدند تا ضمن بیان مشکلات صنفی خود به بحث و تبادل نظر در مورد راه های انتقال فرهنگ و هنر ایران به مردم فرانسه بپردازند. معاون فرهنگی وزیر به دانشجویان اطمینان داد که مشکلاتی که اخیرا در مورد تمدید مدت بورس برای

ریخت شناسی قصه جنگ مازندران

2006-03-26T07:49:00.000-08:00

توضیح: مقاله ذیل قبلا، در پائیز سال 1379 در صفحات 32 تا 53 شماره 45 فصلنامه هنر (دوره جدید – سال نوزدهم) به چاپ رسیده است و درج مجدد آن در اینجا به منزله نشر الکترونیکی آن محسوب می شود و نه ارائه یک مطلب تازه. ولادیمیر پراپ[1] محقق و پژوهشگر بزرگ روسی در دو کتاب «ریخت شناسی قصه های پریان»[2] و «ریشه های تاریخی قصه های

تقابل سنت و مدرن

2006-03-14T11:33:00.000-08:00

عین وقت هایی که آدم به مناسبتی روی نیمکت مدرسه قرار می گیرد و به یاد دوران کودکی هوس شیطنت به سرش می زند، آرام چیزی را در گوش بغل دستی نجوا می کند و دو تایی پکی می زنند زیر خنده. من برمی گردم و نگاهش می کنم و او - شاید مردد از اینکه حرف اش را شنیده باشم یا شاید همینطوری بی دلیل و برخلاف عادت اکثر اهالی آن دیار دور، که عادت نکرده اند بی دلیل لبخند بزنند، تکه ای از آن لبخند را به من تعارف می کند.

وقتی برگردیم، اگر خانه ای باشد، هیچ خاطره ای در آن نیست

2006-02-17T08:25:00.000-08:00

دیشب داشتیم آخرین فیلم خانه مان را می دیدیم. فروردین هشتاد و دو چند روز قبل از بستن وسایل خانه و فروختن بخشی از آنها. داشتیم فکر می کردیم که وقتی برگردیم، اگر خانه ای باشد، هیچ خاطره ای از گذشته در آن نیست؛ از چیزهایی که کمک می کردند روزهایی را که پشت سر گذاشته ایم فراموش نکنیم. فیلم را که نگاه می کردم، می دیدم که چقدر کم حافظه و فراموش کارم و چه خوب که قبل از تولد آریان این دوربین فیلمبرداری را

میهمان ناصری

2006-02-16T10:13:00.000-08:00

هم زمان با شب شام غریبان، نمایش تعزیه حر به همت خانه فرهنگ ایران در پاریس برگزار شد و این فرصت را یافتیم که از نزدیک شاهد اجرای کم و بیش متوسط (محدودیت های اجرایی، از جمله محدودیت اعزام اعضای گروه و اجرا در فضای بسته نمازخانه کلیسا را هم در نظر بگیرید) یکی از گروه های با سابقه و قدیمی تعزیه استان فارس باشیم. اجرای نمایش تعزیه در کلیسای تغییر کاربری داده شده پاریس - لوکزامبورگ، با چیدمان جایگاه

تالیف یا ترجمه، مسئله این است؟

2006-02-10T08:41:00.000-08:00

خیلی به خودم فشار آوردم تا سکوت کنم و این تامل از روی ملاحظه کاری نبود چرا که قبلا کتاب دسته دیگری از اساتید گروه زبان فرانسه دانشگاه تهران، یعنی فرهنگ جامع تحلیلی تئاتر را مفصل نقد کرده بودم. اما نمی خواستم غلبه خشم باعث شود که نسنجیده چیزی بنویسم که به جای نقد بوی دشنام و ناسزا از آن بلند شود. اما نشد. همه چیز از آنجا

دو نمایش با دو بلیط

2006-01-22T13:20:00.000-08:00

بدون آشنایی قبلی، دو شب پیاپی، دو کار متفاوت دیدم: شب اول اجرایی سنتی با عنوان: استعداد، حامیان و ستایشگران (Don, mécènes, adorateurs) براساس نمایشنامه ای از آلکساندر اوستوسکی (Alexandre Ostrovski) به کارگردانی برنار سوبل (Bernard Sobel) کارگردان هفتاد ساله تئاتر ملی ژنی وئیه (Gennevilliers) و شب بعد کاری به نام کلاه

دو نمایش با یک بلیط

2006-01-10T06:12:00.000-08:00

دو نمایش همزمان از دو نمایشنامه کوتاه آنجلو بئولکو (Angelo Beolco) مشهور به روزانت (Ruzante) بازیگر و کمدی نویس سده پانزدهم و شانزدهم ایتالیا دیدم که به رغم آنکه از قرن نوزدهم به این طرف رویکرد مجددی به آثارش صورت گرفته، همچنان در فرانسه ناشناخته مانده است.بعد از اجرا، خوشبختانه این فرصت پیش آمد که کارگردان و بازیگران

ما هیچ، ما نگاه

2005-11-27T04:07:00.000-08:00

دیشب نسخه دی وی دی فیلم شاهدان (Les témoins) را دیدم با عنوان اصلی تجمع The Gathering ساخته بریان گیلبرت (Brian Gilbert) و محصول سال 2002 بریتانیا که ژوئیه همین امسال در سینماهای فرانسه اکران شده بود و چقدر افسوس خوردم که اکران عمومی آن را از دست داده بودم. تقریبا تمام طول شب تا صبح فکرم درگیر این فیلم و شخصیت های چهره

هنوز هیزم فراوان است

2005-11-21T13:20:00.000-08:00

به یاد منوچهر آتشی. هنوز هیزم فراوان است.جاری بودمشب زده و خوابگرددر اعماق قیرگون جنگلی انبوهدر سرم می دویدزوزه های وحشی میلی گنگکه می درید بی رحمانهرشته افکارم را و با خویش جاری ام می کرددر تشنجی گنگ:.واژه های آشنادور می شدند و دورمن تنها می ماندم و تنهاواژه ها روحم را می کاویدند به امید نشانه ای آشناوهر بار از بار قبل

درباب ضرورت مستند سازی در تئاتر

2005-11-10T15:31:00.000-08:00

مصطفی اسکویی را نمی شناختم. نه از نزدیک , نه از دور. البته سال ها قبل یکی دو بار کتابی را که در مورد تئاتر در ایران نوشته بود, خوانده بودم و صرف نظر از برخی بخش های آن, از اینکه می دیدم به جای شرح و داوری بی طرفانه آن روزگار, کتاب را تبدیل کرده است به آلبوم خانوادگی و بیوگرافی نافروتنانه خود, حرص خورده بودم و جدی اش نگرفته بودم. با این حال, هنوز از اینکه او را نشناخته باشم احساس شرم می کنم. نه

روزی روزگاری تئاتر

2005-11-08T10:50:00.000-08:00

یاد سینما شهرفرنگ به خیر! همان موقع که در آتش سوخت و فر و ریخت خوب می دانستم که باید با مکان تجدید خاطره تعدادی از بیادماندنی ترین فیلم هایی که در نوجوانی دیده بودم خداحافظی کنم. خوب می دانستم که در دیار ما چیزی که سوخت دیگر سوخته است.و حالا, دیوارهای تئاتر شهر دارند فرو می ریزند. چه فرق می کند به عمد یا سهو؟ مهم این است

تکثرگرایی هنری

2005-11-02T11:10:00.000-08:00

از دیشب که نسخه دی وی دی فیلم ترمینال ساخته استیون اسپیلبرگ را دیدم مدام دارم به مسئله اقتباس در هنر فکر می کنم.مسئله اقتباس خصوصا از آن نظر مشغله این روزهایم شده بود که سرگرم تجزیه و تحلیل نمایشنامه جشن پینه دوزها (La fête du cordonnier) بودم که میشل ویناور از نمایشنامه The Shoemarker's Holiday اثر توماس دکر (Thomas

در فضیلت سکوت

2005-09-30T04:28:00.000-07:00

پس از مدتی سکوت نه چندان موجه, دیروز دفعتا دریافتم که بی حوصله گی ام نسبت به نوشتن در این دیار غریب مجازی ناشی از بی حوصله گی نسبت به خواندن است: بی شک, این بی اشتهایی از آن نیست که چون فاوست تمامی خواندنی ها را خوانده و به کنه هر دانش دست یافته باشم. یقینا نه. همچنین, ناشی از آن نیست که چیز دندان گیری در تمام این دنیا یافت نمی شود. که این ادعا نیز ادعایی از سر حماقت خواهد بود. پس چی؟ این بی میلی

كالبد‏شكافي نقش تقدير در مرگ سهراب

2005-07-25T08:29:00.000-07:00

شاهنامه اثردرخشان حكيم طوس قرن‏ها مورد توجه و عنايت عارف و عامي بوده است. با وجود آنكه به كرات به ارزش‏هاي نمايشي شاهنامه اشاره شده و برخي از قصه‏هاي آن به طور مستقيم يا غير مستقيم مورد اقتباس‏هاي تئاتري يا سينمايي قرار گرفته است، هنوز در زمينه جنبه‏هاي نمايشي شاهنامه بررسي كاملي صورت نگرفته و براي تبديل اين قصه‏ها به اثر نمايشي (تئاتر، فيلم و‏…) طرح روشني ارائه نشده است. نگارنده معتقد است كه

مگه یه پروانه چقدر عمر می کنه؟

2005-07-02T11:10:00.000-07:00

همیشه همینطو ری بود. ایده‏های ناب وقتی به ذهنش می‏رسیدن که یا داشت راه می‏رفت و عجله داشت زودتر برسه سرکارش یا داشت می‏خوابید و چشم‏هاش گرم شده بودن. واسه همین یا تنبلی‏اش می‏اومد که یه جا وایسه و اونا رو بنویسه یا رخوت و خواب آلودگی بهش امان نمی‏داد بلند بشه، چراغ رو روشن کنه و قلم به دست بگیره. بعد هم که سر فرصت پشت میز می‏نشست یا اون ایده اولیه به کلی یادش رفته بود یا دیگه به نظرش خنک و بی‏مزه

از پست و بلند پژوهش

2005-06-03T09:01:00.000-07:00

همواره جای خالی لغت نامه ای تشریحی در زمینه هنر تئاتر احساس می شده و سردرگمی های مربوط به یافتن معادل هایی مناسب برای واژگان تخصصی تئاتر و تعریف دقیق و علمی این واژگان گاه سوء تفاهم هایی بسیار جدی را در میان دست اندرکاران و علاقه مندان این حوزه به وجود آورده است. تا آنجا که هنوز تلقی های نادرستی از مفهوم واژه هایی مثل میزانسن, ریتم, کارکتر و ... وجود دارد. مثلا برخی منتقدان واژه شخصیت را به تناوب

یه حرف درگوشی

2005-04-17T12:29:00.000-07:00

آقا, من نمی دونم وقتی یه موضوعی در کشور ما اپیدمی میشه, چرا به جای اینکه همینطوری دهنمون رو باز کنیم و یه جریانی راه بندازیم نمی کنیم اول سوابق و مستندات اون رو مطالعه کنیم. نمونه اش در حوزه تئاتر بحث "تئاتر ملی" بود که چند سال پیش راه افتاد و هر کس یه چیزی گفت. همون موقع دوستی متن پیاده شده مجموعه میزگردهایی رو که تحت موضوع تئاتر ملی برگزار شده بود برای ویرایش به من سپرد. من بخشی از اون متون رو

ساختمان پزشکان

2005-04-16T13:09:00.000-07:00

مثل وزیر سابق امور خارجه که به طنز می گفتند یکی از کراماتش کشف بورکینافاسو بود و برقراری ارتباط دیپلوماتیک با آن, مدیر کل اسبق و مدیرکل سابق مرکز هنرهای نمایشی هم یه کارگردان جهانی کشف کرده بودن و سرقفلی جشنواره تئاتر فجر را داده بودن دستش. با این همه این جناب یه دفعه حرف قشنگی زده بود که همان موقع که شنیده بودم قاه قاه خندیده بودم و در طنز ظریف حرفش حقیقتی دردناک یافته بودم. دوستی حکایت می کرد

حلقه گمشده ارتباط

2005-04-01T01:51:00.000-08:00

دیشب بالاخره توانستم اجرای صحنه ای جدید ترین نمایش ژان فرانسوا پیری (Jean-François Peyret), نمایشنامه نویس, کارگردان و استادیار دانشگاه سوربن جدید, را ببینم. پیش از این فیلم پنج – شش تا از نمایش های او را از طریق نوار ویدئو دیده بودم و یکی از آنها را به عنوان سمینار کلاسی تحلیل کرده بودم. برای انجام این تحلیل شاید بیش از ده بار فیلم را جلو عقب کرده بودم تا از ظرایف اجرا مطلع بشوم. زیرا دوربین

در باب قدرت

2005-03-27T01:44:00.001-08:00

بهم ثابت شد که با پافشاری میشه دنیا رو عوض کرد: از وقتی ساعت ها رو کشیده بودن عقب تایمر موبایلم رو تغییر نداده بودم و کل این چند ماه وقتی به اون نگاه می کردم مجبور بودم زمان رسمی رو در ذهنم محاسبه کنم. دیشب خودشون به اشتباهشون پی بردن و دوباره ساعت ها رو برگردوندن سر جاش. امروز که به موبایلم نگاه کردم دیدم ... می بینین؟ آدم با پافشاری تو عقیدش می تونه یه جهان رو عوض کنه. تازه احساس اونایی رو که

درباره يک نويسنده: ميشل ويناور

2005-03-20T02:45:00.000-08:00

میشل ویناور(Michel Vinaver), نمایشنامه نویس فرانسوی متولد 1927 در پاریس از والدین روسی الاصل, تقریبا شاخص ترین نمایشنامه نویس جریان تئاتر روزمره است. نه تنها از آن رو که تقریبا از نخستین روزهای شکل گیری این جریان در دهه شصت تا به امروز به آن وفادار مانده بلکه از آنجا که در آثارش طیف وسیعی از حرکت های رادیکال نمایشنامه نویسی پاره پاره (Fragment) به کار گرفته شده است.

بامزه ترین نویسنده تراژیک یک نسل

2005-02-27T08:37:00.000-08:00

معرفی یکی دیگر از نمایشنامه نویسان جریان تئاتر روزمره. به انضمام قطعه ای از یکی از نمایشنامه هایش. البته باز هم نمی دانم از این یکی هم چیزی به فارسی ترجمه شده است یا نه. اما خوب, فایده اش این است که آدم اطلاعاتش کامل می شود. مثل دفعه قبل که به لطف دوست عزیز, میلاد اکبرنژاد فهمیدم از ویسنی ئک خوشبختانه دو سه تا نمایشنامه

بدون فکر هرگز

2005-02-22T14:55:00.000-08:00

SANS MA FILLE Réalisé par Alexis Kouros et Kari TervoCoproduction : ARTE, YLE(Finlande, 2002, 89mn)دیروز صبح ایمیلی دریافت کردم از یکی از مراکز فرهنگی داخل کشور در پاسخ به مکاتبه ای که هفت هشت ماه پیش با هم داشتیم. موضوع را کاملا فراموش کرده بودم و از تاخیرشان در جواب دادن خیلی تعجب کردم. اما خوب, همین قضیه باعث شد که وقتی دیشب فیلم "بدون دخترم" را دیدم که از شبکه Arte پخش شد, ازتعللی که در پاسخ

انسان- زباله دان

2005-02-14T06:20:00.000-08:00

Matei Visniecمتیو ویسنی ئک (Matei Visniec), نمایشنامه نویس, شاعر و روزنامه نگار متولد 1956 در رومانی است. حدود بیست نمایشنامه نوشته است که همه در زمان خود گرفتار تیغ سانسور شده اند. در 1977 به فرانسه آمده, درخواست تبعیت سیاسی کرده , به عنوان خبرنگار در رادیو بین المللی فرانسه مشغول به کار شده است و از آن پس, شروع کرده است

مدآ به روایت ژان پل ونزل

2005-02-04T15:17:00.000-08:00

نمیدونم ازژان پل ونزل (Jean Paul Wenzel) چیزی به فارسی ترجمه شده یا نه؟ در هر صورت, یک نمایشنامه کوتاه ازش خوندم و یکدفعه دلم خواست دیگران را هم در لذت خواندن آن شریک کنم. هرچند که برگردانی شتابزده و سرسری است اما امیدوارم بتواند زیبایی متن موجز ونزل را نشان دهد ژان پل ونزل, نمایشنامه نویس, بازیگر و کارگردان تئاتر, متولد

ارتباطات و جشنواره تئاتر فجر

2005-01-27T10:04:00.000-08:00

رسانه های جدید گروهی در کنار نقش کاتالیزوری و تسریع کننده ای که دارند آثار مخربی نیز برجای می گذارند که مهمترین آنها ایجاد تنش در جامعه ای است که در بین لایه های مختلف آن خانواده هایی از جوامع ماقبل کشاورزی, کشاورزی, صنعتی و مابعد صنعتی وجود دارد .از جمله اینکه جامعه پیش از آنکه به راستی و بر اساس فعل و انفعالات داخلی خود ظهور پدیده ای را خواستار شده و سیر و تحول تاریخی آن را طی کرده باشد, پیش

فاوست

2005-01-19T14:19:00.000-08:00

همین چند دقیقه پیش بود که در یک برنامه تلویزیونی گزارشی دیدم از قطاری قدیمی در سوئیس که با هزینه ای بین 650 تا 2000 یورو (بر حسب طول مدت سفر و سایر خدمات ارائه شده مثل قرار دادن مسافر در معرض حمله راهزنان!) مسافران را در محیط نوستالژیک سفر با اولین نوع قطار قرار می دهد. بلافاصله بعد از آن گزارش دیگری دیدم درباره یک تلویزیون کوچک جیبی, کمی بزرگتر از یک تلفن موبایل, که قادر به ضبط و نمایش دوباره

قصه یک گاو

2005-01-02T18:09:00.000-08:00

گاو یک روز که در مزرعه از سختی کار به تنگ می آید. آهی می کشد و آرزو می کند که ای کاش حداقل جای دهقان بود. هان دم دعایش مستجاب می شود و غروب, آقای گاو دهقان بی نوا را در آغل جای می دهد و به جای او پای در کلبه می گذارد. اگرچه آن شب آقای گاو شام ساده ای را که زن دهقان آماده کرده است با ولع تمام می خورد و با سرخوشی تمام کنار او می خوابد, اما چند روزی نمی گذرد که در می یابد از همان افساری که دهقان بر

بدون عنوان

2004-12-30T07:42:00.000-08:00

با عجله رفتم کتابخانه دپارتمان تئاتر و شش تا کتاب امانت گرفتم. شش تا هم از کتابخانه دانشکده. سراغ کتابخانه شهر هم رفتم و از هر کدام از بخش های آن پنج تا کتاب گرفتم. (برعکس ایران, اینجا کتابخانه های شهر به همان اندازه کتابخانه های دانشگاه ها کتابهای عمومی و تخصصی دارند و از بخش های مختلف آنها به طور رایگان و به وفور میتوان کتاب و مجله و فیلم و... امانت گرفت) یک سری پنج تایی هم از هر بخش با کارت

در باب یک سوء تفاهم - ریتم

2004-12-24T07:32:00.000-08:00

از نظر کودکان ریتم عنصر بسیار مهمی است. درواقع, جذابیتی که توسط تکرار دربازی های کودکانه شکل می گیرد مرهون پاسخگویی به حس پیش بینی کودک است. وقتی یک بار از پشت یک متکا سرتان را بیرون می آورید و با کودک «دالی موشه» می کنید, قطعا متوجه هستید که او تکرار این بازی را مطالبه خواهد کرد. در دفعات بعدی, کودک می داند که شما سرتان را دوباره بیرون خواهید آورد و اگر چنین نکنید با اعتراض او مواجه خواهید شد و

یک نکته درباب امنیت شغلی هنرمندان

2004-12-23T13:32:00.000-08:00

تابستان گذشته که در گردش یک روزه تور تفریحی یک مرکز فرهنگی- اجتماعی همراه شده بودیم, با یک زن و مرد جوان و دو فرزند خردسالشان آشنا شدیم. مرد هفت هشت ماه بود که بیکار بود و حقوق بیکاری می گرفت که لابد آنقدر بود که حوصله گردش را داشته باشد. با این حال, دلش می خواست دوباره برود سر کار. خوب قطعا حقوق بیکاری آنقدر نیست که تمام حوایج آدم را تامین کند و طبیعی است که آدم کار کردن را ترجیح دهد. خصوصا

ساده به بهانه بارانی که می بارد و چتری که نیست

2004-12-22T08:49:00.000-08:00

فائزه پریروز چتر منو تو سالن تئاتر جا گذاشته بود این رو امروز صبح که خواستم بیرون برم فهمیدم. آخه مگه میشه اینجا بدون چتر بیرون رفت؟ از طرفی چتر اون رو هم نمی خواستم بردارم. چون رنگش قرمزه. ( این هم از چیزهای جالب روزگاره که مردها هنوز از تلبس به ظاهر زنانه اکراه دارند اما زنها برای نشان دادن استقلالشان و سهم برابری که در زندگی اجتماعی می طلبند گرایشی افراطی به ظاهر مردانه پیدا کرده اند) . خلاصه,

چند نکته پیرامون تئاتر و فن آوری اطلاعات

2004-12-17T15:54:00.000-08:00

یکی دو ماه پیش در سایت های خبری اینترنتی خواندم که رئیس شوراگرای مرکز هنرهای نمایشی کمیته ای سه نفره را مامور بررسی راه های فعال کردن ایران در اتحادیه جهانی تئاتر کرده است. یکباره دلم خواست به بهانه تشابه مخفف اسم اتحادیه جهانی تئاتر با فن آوری اطلاعات چیزی در این زمینه بنویسم. اما درد موضعی گردن را که چند وقت یکدفعه به سراغم می آید و مدتی امانم را می گیرد و از کار و زندگی می اندازد بهانه کردم و

من برای تعطیل شدن تئاتر پارس دل نمی سوزانم

2004-12-16T07:35:00.000-08:00

چند روز است که در سایت های خبری داخل کشور اخبار مربوط به تعطیلی تئاتر پارس و اظهار نظر های همراه با تاسف پیشکسوتان تئاتر را دنبال می کنم. اما راستش من با آن مسئول حوزه هنری که گفته است تئاتر پارس در شرایط فعلی کارایی اش را به عنوان یک مجموعه فرهنگی از دست داده است بیشتر موافقم تا عزیزان پیشکوتی که با احساس نوستالژیک مربوط به دوران رونق سالن های تئاتر این خیابان ( دورانی که به قول بهنود خیابان